Stoppen met antidepressiva

Na een jaar Phoenix-traject is het goed eens terug en vooruit te blikken. Zoals gebruikelijk loopt ook dit project anders dan eerst werd verwacht en blijft het nodig steeds aanpassingen te doen. Allereerst blijken mensen met depressieve klachten zeer terughoudend bij het nemen van nieuwe initiatieven. Dit maakt dat het een moeilijk te bereiken doelgroep is. Ten tweede blijken de meeste mensen die zich aanmelden, al begonnen te zijn met (vaak te snel) afbouwen, maar ze lopen daarin vast en zoeken dan (pas) hulp. Eigenlijk te laat. Ten derde zijn de oorzaken van het gebruik van antidepressiva zo divers dat daar geen algemeen beeld van valt te geven. Wel valt ons op dat in het overgrote deel er sprake is van een niet geringe opeenstapeling van negatieve gebeurtenissen en ervaringen vaak al vanaf de vroegste jeugd. Ten vierde blijken het allemaal gevoelige, goedbedoelende mensen, die niet goed hebben geleerd hoe daarmee om te gaan en die geen ‘nee’ kunnen zeggen. Ze proberen zich steeds k...

Trudi Dehue, professor aan de Rijks Universiteit van Groningen (RUG), schrijft regelmatig kritisch over het achterhouden van onderzoeksresultaten van de werking van antidepressiva die de farmaceutische industrie niet welgevallig zijn. Zo verscheen er een NRC-artikel (21-2-2009) door Trudy Dehue, geplaatst onder de kop 'Onderzoekers die afhankelijk zijn van de farmaceutische industrie ruïneren onze gezondheid'. Op haar website op de RUG meldt zij: Oorspronkelijke versie van dat artikel met literatuurverwijzingen en een aanvulling over het laatste onderzoek naar de effecten van antidepressiva op kinderen. Trudi Dehue kwam intensief in de media na het verschijnen van haar boek over de depressie-epidemie. Over de plicht het lot in eigen hand te nemen Is depressie een biologisch bepaalde ziekte die nu pas goed herkend en behandeld wordt? Praten de hulpverlening en de farmaceutische industrie ons psychische stoornissen aan? Of bracht de verzorgingsstaat mentale kleinzerighei...

Er zijn officiële folders in omloop waarin aangegeven wordt dat het zelf stoppen met antidepressiva relatief gemakkelijk en in ongeveer 4 weken, gedaan kan worden. Het wordt aangeraden het afbouwen stapsgewijs en geleidelijk te doen. Logisch dus dat mensen op eigen initiatief, al dan niet met medeweten van hun behandelend arts, hun medicatie beëindigen. Dat gaat eerst vaak wel goed, totdat blijkt dat het toch niet zo eenvoudig is. Ze zijn dan halverwege het afbouwen of al helemaal gestopt en dan gebeurt het: een onzichtbare man-met-de-grote-rubberen-hamer komt langs, die hen weer knock out slaat. Hierdoor kan de drang om weer antidepressiva te gaan gebruiken vaak niet meer weerstaan worden. Dan is het voor de laagdrempelige begeleiders van het Phoenix-traject moeilijk om deze afkick verschijnselen nog goed op te vangen. De oude verschijnselen van depressie of angst of enorme psychische of lichamelijke onrust zijn weer terug en dat is niet te hanteren. Om dan nog een huis dat in brand s...

Onderstaande adviezen gelden voor het afbouwen van antidepressiva bij milde en matige depressies. Sommige mensen kunnen zonder al te veel problemen hun antidepressiva gebruik minderen en uiteindelijk stoppen. Maar ook kunnen bij het afbouwen van antidepressiva onttrekkingsverschijnselen of ontwenningsverschijnselen optreden, vooral na langdurig gebruik van het middel (enige jaren). Dat maakt het dan moeilijk het afbouwen vol te houden. Terugval ligt op de loer. Grote onrust, onzekerheid, gebrek aan zelfvertrouwen en een scala aan andere, ook lichamelijke, klachten kunnen optreden. Het lijkt dan alsof de depressie weer terugkomt. Teruggrijpen naar de antidepressiva wordt daardoor heel verleidelijk. Hoe kunnen deze onttrekkingsverschijnselen voorkomen of beter opgevangen worden? Onderstaande adviezen dienen bij voorkeur al vóór het daadwerkelijke afbouwen beschikbaar en eigen gemaakt te zijn. Zorg dat je stevig in je schoenen staat bij het afbouwen, doordat je de oorzaken van de achterli...

Echte aandacht wat is dat en wat kan het betekenen voor ons welzijn, onze gezondheid en zelfkennis? Bewuste aandacht geven we meestal aan een ander, aan onze buitenkant en als het goed is aan onze binnenkant door voeding of de medicijnen die we gebruiken. Maar er is nog een andere vorm van echte aandacht en dat is aandacht voor onze eigen innerlijke beeldenwereld. Een mens draagt bewust en onbewust een wereld aan innerlijke beelden met zich mee. Herinneringen natuurlijk, dingen die je hebt meegemaakt. Maar ook andere beelden. De metaforische beelden, de steen op de maag, de brok in de keel en de last op de schouders, het lood in de schoenen. Als daar op een structurele manier stapsgewijs aandacht aan besteed wordt, kunnen die beelden een schat aan informatie opleveren over werkelijke oorzaken van klachten en problemen en informatie over de oplossing ervan. Praktijkvoorbeeld Stel iemand heeft nek en rug problemen. Versleten wervels in nek en onderrug. Slijtage, logisch toch? Niks aan t...

Aandacht willen we allemaal, we willen erkend en bevestigd worden. Ook aandacht is er in soorten en maten. De aandacht die ik geef of de aandacht die ik wil hebben. De aandacht die ik mezelf geef, bijvoorbeeld aan mijn lichaam, de verzorging of de aandacht voor mijn innerlijk leven, wat beweegt mij, waar heb ik last van, wat geeft of kost me energie. Deze aandacht leidt tot meer zelfkennis. Mensen met klachten zoeken ook bewust of onbewust aandacht, in eerste instantie voor hun kwaal. En klachten gaan ook altijd met stress gepaard, wat heb ik toch en, is het erg? Eerst zoeken ze aandacht bij de naasten en als het daar niet opgelost kan worden, vervolgens bij de huisarts. Die heeft 10 of hooguit 20 minuten tijd en heeft dan vooral aandacht voor de lichamelijke kant. Hij luistert hier, klopt daar, en schrijft soms iets voor. Echte aandacht is dit niet, daar is geen tijd voor en mensen weten zelf soms niet wat ze eigenlijk willen en waar ze behoefte aan hebben. Hoe kan je echte aandacht g...

Kinesiologie is een methode die helpt beladen informatie die in het onderbewuste is opgeslagen bewust te maken en om te vormen, te transformeren in opbouwende, constructieve informatie. Zie voor meer informatie over de spiertestmethode op www.de-verbeelding.org . Innerlijke beelden Innerlijke beelden vormen de ‘taal’ van het onderbewuste. Door van negatief geladen innerlijke beelden (bevroren informatie) voorzichtig en stapsgewijs de lading weg te nemen middels drukpunten, komt de informatie die er in is opgeslagen stapsgewijs en hanteerbaar weer ter beschikking van het bewustzijn, waarna die veranderd kan worden in constructieve, opbouwende gedachten. Aandacht Negatieve ervaringen waar we op het moment van de gebeurtenis zelf niet mee om kunnen gaan, worden ‘bevroren’ opgeslagen in het onderbewuste in de vorm van een ‘beeld’. Het vormt zo een blokkade of struikelblok. Bijvoorbeeld je hebt een klacht waar je al lang last van hebt, neem hoofdpijn. Die hoofdpijn is ook te zien als een si...