Stoppen met antidepressiva

Uit onderzoek blijkt dat mensen die hersteld zijn van een depressie, een grote kans hebben op depressieve terugval (na 1 episode 50%, na 2 episodes 70% en na 3 episodes 90% kans op depressieve terugval). Patiënten die op één meetmoment hun stemming somberder inschaalden met een eenvoudige emotiemeter bleken sneller terug te vallen in de depressie. Lang werd gedacht dat met name schommelingen in emotie een kwetsbaarheidsfactor was voor terugval. De resultaten van huidig onderzoek stellen ter discussie of emotionele reactiviteit wel zo cruciaal is. Dit is een vreemde constatering. Met andere woorden staat hier dat wanneer je iemand vraagt of die somber is en het antwoord is ja, dat de kans groot is dat deze persoon binnen een aantal jaren weer depressief wordt. Wat is hier de nieuwswaarde? Vermoedelijk is het nuttig om mensen die ooit depressief zijn geweest van tijd tot tijd eens te vragen hoe het met ze gaat .....

Zin in eigen leven Portemonnee Ieder maakt in zijn of haar leven dingen mee die er behoorlijk inhakken. De een veel meer dan de ander en soms grenst het aan het ongelofelijke wat iemand in een leven meemaakt. Als de aard en opvoeding er dan ook een is van opoffering voor de ander en niets terug te durven of te mogen vragen, dan is de emotionele portemonnee snel leeg. Alsmaar geven zonder terug te krijgen dat houdt niemand vol. Eigenlijk is dan de onuitgesproken boodschap aan jezelf en anderen: “ik ben niets waard”. Onbedoeld en onbewust worden zo ook jouw unieke talenten en kwaliteiten ondergewaardeerd, niet in de laatste plaats door jezelf. Onverklaarbare depressieve gedachten of angsten kunnen het gevolg zijn van een lege emotionele portemonnee. Aan het eind wordt aangegeven hoe je dit tekort weer kunt aanvullen. Ziel Onder de ziel versta ik datgene wat er in potentie aan kwaliteiten en talenten voor ons persoonlijk aanwezig is en onze identiteit overstijgt. Het contact met onze ziel...

Betreft: Reaktie op het artikel “Wees niet zo somber”, uit Elsevier no. 48 Geachte dames/heren van de Elsevier redactie, Het is positief dat er aandacht wordt besteed aan depressie en hoe hiermee om te gaan c.q. eruit te komen, maar als ex-depressiepatiënt voel ik mij niet serieus genomen. De tips en oplossingen die u noemt, kunnen zeker bij neerslachtigheid en somberheid nuttig en opbouwend zijn. Bij depressie echter – is mijn ervaring – is vaak meer nodig dan pillen en praten. Door uw artikel krijg ik de indruk dat, als je er zelf maar genoeg aan doet, het wel weer beter zal gaan. Als het dan nog niet beter met je gaat, heb je gewoon niet goed genoeg je best gedaan? Ook ik heb heel veel van de acties die u opnoemt ondernomen en meer dan 35 jaar geprobeerd om uit de steeds weer terugkomende depressiespiraal te komen, waarvan de laatste 10 jaar met antidepressiva én praten. Tevergeefs. Antidepressiva hebben mij alleen in de eerste paar jaar van gebruik geholpen, het gaf me een gevoel ...

In Elsevier nr 48 van 28 november 2009 een opsomming wat u kunt doen tegen depressiviteit. 1. Zoek naar de oorzaak 2. Praat met vrienden 3. Schrijf een dagboek 4. Pak de oorzaak aan 5. Lees over depressie 6. Combineer rust met actie 7. Slaap precies genoeg 8. Eet lekker gezond 9. Stel haalbare doelen 10. Gebruik medicijnen 11. Praat met psycholoog

Ik heb me lang erg onzeker gevoeld en kwetsbaar. Ik zie nu, achteraf, dat ik om die reden op allerlei manieren bescherming en zekerheid zocht. Ik klampte me dan vast aan iets of iemand, maar dat bleek meestal niet voldoende, waardoor ik voor mijn gevoel weer onderuit ging, of zelfs depressief werd. Ik ben erachter gekomen dat er niets is waar ik me werkelijk aan vast kán klampen, wat blijvend ‘helpt’: mijn moeder niet, antidepressiva niet, therapie of andere hulp niet, mindfulness niet, mijn partner niet. Ik kan me niet beschermen of verstoppen voor ‘het leven’. Ik leef nu eenmaal. Dat kan ik beter onder ogen zien, toe laten en accepteren. Ik zal zelf voor mijn eigen ‘stevigheid’ en weerbaarheid moeten zorgen, terwijl ik ook nog ‘open’ blijf staan voor contact en indrukken en aanwezig ben in het ‘hier en nu’. Ik wil leren ‘meebewegen’ met de pieken en dalen in mijn leven, zonder er tegenin te gaan (door boos te worden en te vechten), of ervoor weg te duiken, het te ontwijken (zoals toe...

Ruim 800.000 mensen in Nederland gebruiken antidepressiva. Een deel daarvan is niet meer regelmatig onder behandeling van huisarts, psycholoog of psychiater. Om deze groep van antidepressiva-gebruikers en hun behoeften goed in kaart te brengen, werden van maart tot september 2009 mensen met deze klachten gevraagd, al dan niet samen met een familielid of een vriend(in), een lijst van 15 tot 20 vragen in te vullen. Samenvatting bevindingen door 2 HBO studentes verpleegkunde op basis van de invulling tot begin augustus 2009 Het Phoenix-traject is een traject bedoeld voor mensen, met een milde tot matige depressie, die hulp willen bij hun depressie en die onder begeleiding hun antidepressivum willen afbouwen. Ondanks het feit dat er meerdere mensen succesvol hebben afgebouwd, is de ervaring van de medewerkers van het Phoenix-traject dat het erg moeilijk blijkt te zijn om het cliëntenbestand te vergroten. Om deze reden hebben medewerkers van het Phoenix-traject de opdracht gegeven aan de Ac...

Na een jaar Phoenix-traject is het goed eens terug en vooruit te blikken. Zoals gebruikelijk loopt ook dit project anders dan eerst werd verwacht en blijft het nodig steeds aanpassingen te doen. Allereerst blijken mensen met depressieve klachten zeer terughoudend bij het nemen van nieuwe initiatieven. Dit maakt dat het een moeilijk te bereiken doelgroep is. Ten tweede blijken de meeste mensen die zich aanmelden, al begonnen te zijn met (vaak te snel) afbouwen, maar ze lopen daarin vast en zoeken dan (pas) hulp. Eigenlijk te laat. Ten derde zijn de oorzaken van het gebruik van antidepressiva zo divers dat daar geen algemeen beeld van valt te geven. Wel valt ons op dat in het overgrote deel er sprake is van een niet geringe opeenstapeling van negatieve gebeurtenissen en ervaringen vaak al vanaf de vroegste jeugd. Ten vierde blijken het allemaal gevoelige, goedbedoelende mensen, die niet goed hebben geleerd hoe daarmee om te gaan en die geen ‘nee’ kunnen zeggen. Ze proberen zich steeds k...